woensdag 15 oktober 2014

No Pictures Please!

Via mijn Blog spreek ik regelmatig mensen. Vaak wordt ik via e-mail gevraagd of ik een tip weet om het 1 en ander te laten doen, hoe dat gaat en bij wie enz. Dat soort e-mailtjes bevestigen pas echt dat mijn blog gelezen en gewaardeerd wordt, en daar doe ik het voor. Dus blijf schrijven en reageren! Enne…….….heb je even?
Op 19 februari kreeg ik een e-mailtje van een TV productie bedrijf (website) of ik iemand wist die iets aan zijn of haar lichaam wilde veranderen. Ik antwoordde daarop: "ja, ik! Ik wil namelijk elven oren". En dacht, hier zal het wel bij blijven. Ik kreeg een email terug met: "mag ik je bellen?". Na dat telefoongesprek kwam een gesprek thuis waar we een klein stukje opnamen. Waarbij ik kon uitleggen wie we waren, wat ik wilde, bij welke artiest en op welke wijze. We kregen te horen dat het een programma reeks was waarvan 1 aflevering over bodymodifications zou gaan. Vele gesprekken volgde. Welke artiest ik wilde en waarom. De verhaallijn kwam: Dat het hele gezin wat zo gewoon leek, op een camping was, speciaal in Duitsland voor de elven oren. In een camper tussen de bergen in het Zwartewoud. Om DE artiest te ontmoeten, namelijk Samppa von Cyborg ( websitefacebook) en zijn fantastische vrouw Aneta.(Facebook)
Toen brak de regeltijd aan. Een camper vinden was een struikelblok. Er kwamen er 3 langs maar de eigenaren zette deze te koop of hadden er toch andere plannen mee. Samen met Aneta had het productiebedrijf geregeld welke tijden ik geopereerd kon worden en ze zochten meerdere gasten zodat die zijdelings ook mee genomen kon worden in het verhaal. Omdat ik veel mensen ken werd er natuurlijk gevraagd of ik mensen kon die ook iets van plan waren en gefilmd wilde worden. Of er iets over wilde vertellen wat ze in het verleden hadden laten doen door Samppa. Natuurlijk waren er ook veel verschuivingen. Eerst was het plan:"vrijdag reisdag, zaterdag 1 oor, zondag oor 2. Uiterlijk maandag terug zodat de kids naar huttendorp konden vanaf die maandag. Of in ieder geval de rest van de week. Er kwamen vergaderingen, planningen en een heleboel geregel bij het productiebedrijf vandaan. Ineens hoorde we dat er geen camper zou komen maar een tent!!! dat we die zelf op moesten halen, op moesten zetten, dat René in Duitsland zijn stalen tepels zouden krijgen i.p.v. later in nederland, iemand anders een implantaat en ik pas maandag geopereerd zou worden! WAAAT!? Dus de kids die zich zó verheugde op Huttendorp een dag, of misschien wel 2, zouden missen. Daar waren we het niet mee eens. En dat zonder overleg. Dus half Nederland over de zeik en crisis beraad bij ons thuis. Want, hoe haal je een tent op zonder trekhaak? En hoezo kun je een volledig ingerichte tent scoren die je mee moet nemen? Wij zelf opzetten? We komen pas in de nacht aan in Duitsland, Wij hebben daar ook helemaal geen kaas van gegeten en m.b.t. de hygiëne vind ik het ook helemaal niets als je daar ligt te slapen met net geopereerde oren. Dat René dat weekend stalen tepels zou krijgen was natuurlijk tof, maar dat de kids een dag huttendorp moesten missen terwijl dat niet de afspraak was, gaat niet gebeuren! Dan maar geen Stalen tepels. En artiesten die zich aan vooraf bedachte tijden zouden houden? Echt niet…die zijn altijd (heel erg) fashionable late! Gelukkig kwamen we er uit, want waar een wil is, is een weg.
Na heen en weer gebel met de camping bleek dat er een stacaravan annulering was en konden we die nemen (mazzel!). die was voor zaterdag, zondag en maandag dus de eerste nacht van vrijdag op zaterdag kwam er een hotelkamer in beeld. Yessss!!! De afspraken met Samppa konden natuurlijk niet meer aan gepast worden dus werd er besloten dat René zondag al terug zou rijden met de kids. En ik met iemand van de productie maandag na de 2de operatie naar huis zou rijden. Gelukkig, alles ging door. Pak van mijn hart. Wel jammer dat we gescheiden terug gaan maar het is niet anders.

Toen werd het donderdag: Draaidag 1. 

Alle camera shots thuis werden opgenomen. Dus dat Ewout Genemans ons ontmoet, het inpakken en dat wij vertrekken met de auto. Camerateam voor die dag arriveert. 1 cameraman,1 geluidsman, Ewout natuurlijk en 3 mensen van de productie. Toen filmden we het inpakken, het weggaan, het verhaaltje over ons, wat we gaan doen. Ook vertelde we over de blog, is er in de tattoostudio van André Sparta gefilmd (website) en achter op het pleintje hebben we nog met de speeltoestellen lopen klooien. Maar die zijn helaas ook niet uitgezonden. Erg grappig om iets in een koffer te smijten, niet over na te denken, dicht te doen, doei te roepen en weg te rijden. Om vervolgens om de hoek uit het zicht te zeggen: “Hè! Nu zijn we wat vergeten, kom, we gaan terug.” Om te draaien waarop alle buren raar opkijken en weer uit te stappen. Camera crew zei nog, “dat hebben jullie snel gedaan, nu al weer terug uit Duitsland!” Hahahahaha. Sowieso was dit natuurlijk erg interessant. Er zullen een hoop mensen even uit hun raam hebben gekeken wat er nu weer in de straat aan de hand was. Jammer was natuurlijk de verdovingsvraag en dat geouwehoer over “de angel van de schorpioen”

Vrijdag was het reisdag. Dus geen camera draaidag. Vrijdag vroeg weg gereden en door mijn navigeer foutje (oeps,sorry) iets later dan gepland in hotel aan gekomen. (website Freiburglink hotel)

Zaterdag Draaidag 2, D-day! 

Alles weer in de auto geladen, en van zender voorzien, met een nieuw vers camerateam, verse geluidsman (het waren andere dan thuis) 2 meiden van de productie en Ewout stonden we bij een alternatief, Thais winkeltje. Ik krijg een oorkaars therapie aangeboden. (ojeee, ik ben helemaal niet zo zweverig) Zodat mijn oren gereinigd worden en ik rustig zou zijn voor de operatie.(Of ik dat niet was, grinnik) Het werd een vaag uurtje waarin de vrouw die dat toepaste ons bijna niet snapte, alleen maar bleef vragen of het goed ging met mij in slecht Engels en heel hard kon masseren! Zodra de camera's stopte (en mijn kids even mochten "filmen" buiten) stopte de therapie dan ook abrupt. Tja, we waren niet voor elkaar gemaakt. Hahahaha.

Toen even lunchen en naar de shop Visavajara! Yehoooooooo!!! (facebook, website) We moesten natuurlijk wachten. Dat deden we dus maar op een terras en zagen dat Ewout Aneta aan het interviewen was.(dat was het gedeelte dat ze naar de apotheek gingen en hij weer die irritante verdovingsvragen ging stellen) Eerst die zender weer om, dan aan komen lopen, praatje buiten met Ewout voor de camera (en crew) en naar binnen!!!!! Daar was het best druk. En daar waren Samppa met Aneta. Zij waren in opperbeste stemming. Eerst praatje met zijn allen voor de camera waarin Samppa uit legt wat de bedoeling, de gevaren en wat de aftercare inhoud. Toen zag ik de ogen van Ewout groot worden en "moest" ik direct met hem naar buiten. Ik voelde me net een puber die terecht werd gewezen en kwam de vraag of ik gek was, of ik wel nagedacht had over de gevolgen en of ik het wel zeker wist. "Natuurlijk! ", denk je dat ik gek ben of zo!" Dat werd ook opgenomen natuurlijk en we gingen de behandel ruimte weer in. Al is daar gelukkig in geknipt want ik was behoorlijk pissig. Een "before" foto werd gemaakt, werd mijn oor gesteriliseerd en toen begon het goed liggen, tekenen, oor bekijken en Gaan!
Tijdens de procedure was de camera er ook en Ewout die de vragen stelde. Eigenlijk tot mijn oor in 3 stukken lag, er niks meer te vragen viel en Samppa zijn concentratie nodig had. Toen ging iedereen weg en was ik alleen met de kunstenaars. Het gekke is dat ik van de vragen toen niet veel meer weet. (Ik was blijkbaar ook geconcentreerd) alleen de euforie toen hij met mijn linker oor klaar was WOW!!!! Blij als een kind, voelde me de ster van de dag. Later bij de uitzending zag ik dat Ewout net doet alsof hij weg gestuurd wordt zodat de suggestie werd gewekt dat hij iets niet mocht weten en dus niet filmen….beetje jammer.

De kids vonden al dat wachten natuurlijk minder leuk en René ging dus met hen de stad Freiburg door. Tot ik bijna klaar was en toen was de camera er weer en werd er gefilmd wat ik er van vond, wat Samppa er van vond en de "after" foto's werden gemaakt door alle aanwezigen. Door de euforie achteraf heb je energie voor tien en voel je niks. Je kan bergen beklimmen als het moet. Als ik mezelf dan op tv zie. Zie ik er relaxt uit, maar ik tril van de adrenaline. Maarja dat houd een keer op dus gelijk weer goed eten en medicatie in nemen. Camera's waren pleite en wij gingen de sleutel halen van de caravan. Om te gaan pitten. Die trouwens helemaal niet meer verwacht hadden dat we kwamen dus het was mazzel dat we ze nog in hun winkeltje troffen..(website)

Zondag Nipple day Draaidag 3! 

Zondag begon hilarisch! Wij zaten op een camping met 90% Nederlanders. (daar kwamen wij pas achter toen wij vrijdag avond na 22:00 aankwamen en al die nummerborden zagen) Mensen hadden ons al wel gezien maar het was donker toen we aan kwamen dus niet iedereen. Ewout kwam ons met de camera’s en crew een ontbijtje brengen. Kon hij gelijk de andere gasten het hemd van het lijf vragen over ons.



Heel grappig om te zien: je ziet dus een krullenbol met dienblad, brood, beleg en sap van tentje naar caravan huppelen met een heel gevolg van camera's, geluid en nieuwsgierige kids, mannen en vrouwen achter zich aan. We lachte ons een breuk! Was zo grappig om te zien! Ik snap dan ook werkelijk helemaal niet dat daar niet meer van uit gezonden is. En ja hoor uiteindelijk, na de hele camping over te zijn gegaan en wonder boven wonder niet gemorst te hebben kwam hij bij ons aan. Wij stonden eigenlijk best vooraan en de camping is helemaal niet zo groot dus het gevolg ging in een rondje om onze caravan heen vroeg of we een ontbijtje wilde, hoe we geslapen hadden (goed, want ik kon nog op een gezond oor liggen) en of René klaar was voor zijn stalen tepels. Wel moest die opname een paar keer onderbroken worden i.v.m. met de irritante wespen die ook mee wilde ontbijten. Eigenlijk is daar best weinig van uitgezonden.
Daarna gingen we even een zwemshot maken. Ook daar heeft Nederland niet van kunnen genieten. Dus van het oorspronkelijke verhaal: dat we toch vrij normaal waren, en dat we dat ook echt moesten blijven, vonden de montage medewerkers een stuk minder interessant blijkbaar. We gingen hup met een heel gevolg van campinggasten, crew, camera enz. in colonne naar het zwembad. 5 minuten lopen verderop. Echt zwemweer was het niet maar dat mocht de pret niet drukken!



Daarna snel terug, omkleden en lunchen in Freiburg want René was aan de beurt! Er was wel een flinke vertraging op gelopen. De afspraak was 13 uur. En om 12 uur moesten we nog er heen rijden, (30 minuten) ergens gaan zitten, eten en afrekenen. Dan heb ik het aankomst loopje en het naar binnen gaan filmpje nog niet eens genoemd. Dat ging dus mis. om 13:00 uur moest hij zijn eten nog krijgen en werd er dus heen en weer gebeld. Wat nu! Eten is heel belangrijk voor een ingreep. Anders ga je van je stokje bij binnenkomst. Ik zag in de verte iedereen uitstappen, klaar staan en wachten.

Toen was er ineens Samppa's klant die om 15:00 uur een afspraak met hem had. Als een duiveltje uit een doosje en hij ging dus eerst. Kon René rustig eten en hadden we ineens zeeën van tijd. (Kids vonden het minder leuk want dat betekende langer wachten) wel was er dus vertraging op gelopen. Want nu moesten er andere dingen gesteriliseerd worden en dat moet dus minimaal 1 uur in de autoclaaf.
Wij gingen door een saaie stad lopen want alles was dicht. (Freiburg is een conservatieve stad waar net zoals in andere steden veel werd verbouwd en aangelegd) Nadat die klant vertrokken was konden we eindelijk aan de slag.......

Of toch niet? Na het aankomstloopje, binnengaan en welkomstshot bleek dat de transdermals van René de verkeerde maat hadden! Shit, weer wachten tot de goede transdermals uit de autoclaaf kwamen. Konden we wel mooi het camera werk doen m.b.t. het afteken werk, waar komen de stalen tepels precies, de beoordeling van Samppa, Aneta, mij en René. Ook de vragen die gesteld zouden worden tijdens de operatie en deden we net alsof het al aan de gang was. Want: Time is running out. Ewout moest namelijk weer naar Nederland dus na die shots vertrok hij dan ook en ging de werkelijke operatie van start. Dat werd natuurlijk gefilmd en achteraf bij de montage goed in elkaar gezet zodat het een kloppend verhaal is.

Tijdens de operatie van René moesten de kids die het nu echt echt ECHT zat waren nog even zoet gehouden worden. Dus werd er wedstrijdjes lantarenpaal klimmen gedaan, handschoen gezichten gemaakt en chips gegeten. Hulde aan de camera- en geluidsman! Daarna filmden we dat René met de kids vertrekt en ik achter blijf. Ook dit is achteraf niet uitgezonden, was ook niet echt interessant (René vertrok eerder naar Nederland met de kids omdat die Huttendorp hebben en ik nog 1 oor moest laten doen.) Toen gingen de camera lui ook weg en gingen wij met zijn vieren eten en hup naar de caravan.

Wij gingen die avond ergens eten in de buurt van de camping. Wat een drama tent! Te vol, te weinig personeel en HEEL vies eten. Dus wegwezen daar. We ontdekte dat 1 productie assistente die achter zou blijven voor mij. (Om mij te helpen met de laatste oor operatie en natuurlijk mij ook naar huis zou rijden) nog geen 5 minuten lopen van ons af zat. Dus hadden we haar uitgenodigd op de camping om een drankje te doen en het werd nog een lange gezellige avond.

Maandag vertrekdag: 

Koffers ingepakt, en René ging dus nu echt met de kids naar Nederland. Dat liep gesmeerd. Er was veel regen onderweg maar ze waren voor het avond eten thuis. Ik werd opgehaald door de productie assistente om te gaan eten want ik had om 13 uur een afspraak met de oren kunstenaar. Alleen......... (jaja u raad het al) Aneta vroeg zondag bij het weg gaan hoe laat die afspraak ook al weer was en ik zei 3 uur..... tja mijn fout. Dus toen het 1 uur was, geen Cyborgs! Tja dat kon ik weten hè. Mijn fout. Dus je raadt het al. Beetje wachten, beetje rondje lopen in de stad, beetje drinken op een terras en weer terug. Toen alles nog steriel maken en YES eindelijk om 4 uur beginnen!!!!!! De operatie ging voorspoedig en nu ook weer die euforie toen het klaar was. Blijft super om mee te maken. Iedereen natuurlijk bedankt en gedag gezegd en HUP die auto in! Gassen naar huis! De productie assistente stond voor een lastige opgave ons voor de hozende regen op de saaie en donkere wegen naar huis brengen. Valt niet mee als je al de hele dag aan het hangen bent en op mij aan het wachten bent. Maar ook die taak werd goed volbracht met de nodige koffie en fruitella’s en uiteindelijk na douchen en ander onderhoud lag ik om 3 uur 's nachts in bed. Toch best lastig slapen dan, alle indrukken en niet op je oren kunnen liggen maar ja de aanhouder wint.

Laatste draaidag: 

Toen werd het 25 augustus en werd er een eind aan de aflevering gebreid. Een klein uurtje in de binnenstad van Hoorn hadden we nodig en alles was klaar! Weer een ander camerateam, met 3 productie assistenten en Ewout waren neer gestreken bij een ijs tent. Grappig detail: René had meer bekijks dan het hele camera team en Ewoud bij elkaar terwijl wij toch al echt vele jaren in die stad rond hobbelen! We aten een ijsje, Ewoud komt aan gelopen, stelt wat vragen en we lopen weg. Thats it! Toen namen we afscheid van elkaar en was het avontuur voorbij.
Bekijk hier de aflevering! (Link aflevering)

Ook heb ik de aflevering in 3 delen op Youtube gezet maar het kan zijn dat ze geblokeerd zijn ivm. patent:
Deel1
Deel2
Deel3

Dus kijk dan maar via de Facebook pagina:
Deel1
Deel2
Deel3

Na de uitzending regende het reacties. Heel erg leuk. Ik was tot diep in de nacht met een heleboel in gesprek over hoe iedereen het vond. over het algemeen was iedereen positief, Natuurlijk waren er ook tegenstanders, die het eng vonden, niet begrepen of het zielig vonden voor onze kinderen. En vele lieten zich heel negatief uit over Ewout: die keer op keer idiote vragen stelde over niet bestaande bodymodyfication methodes en de zogenaamde verdovingsvragen waar hij maar geen bevredigend antwoord op kreeg, Een paar tweets vond ik zo grappig dat ik je die niet wilde onthouden:

NickBrugman: Beter tattoos, piercings, elfen oren en creatief met bloed. Dan 10sec Barbie met of zonder pruik op een quad.
GuusArnouts: Wat een interviewskills heeft die Ewout zeg
CPescott : Toch heeft die kerel mooiere #tattoos dan sommige mensen t-shirts. #5extreem xxxMarleenxxx: #5extreem pfff mensen wat kunnen jullie dom oordelen zeg! Jullie zijn zekers betere ouders omdat je "normaal" bent. Ga toch weg
HouseOfFormats: de enige freak in deze show is Genemans zelf die er blijkbaar op geilt stompzinnige vragen te stellen
Tessaotten92: Al veel gelezen over #5extreem. Ik ken René en Angelique persoonlijk. Geweldige mensen! Iets met 'don't judge a book..'
Astak9: Ach, zolang 'gerespecteerde' kunstenaars knoeien met poep en pindakaas, is verven met bloed vrij normaal #5extreem
FredvanLeer: Waarom zou je een magneet onder je huid plaatsen ? Omdat het kan ? #5extreem ongelofelijk /handig! Sleutels niet meer kwijt
NickBrugman: kinderen op die leeftijd zijn vrij direct. En als ik zo zie staan deze mensen open voor dit soort vragen.#5extreem

Tot slot: 

Bij deze wil ik iedereen bedanken voor alle nodige regelwerk, gedoe, improvisatie, rijwerk, fruitella’s eten, mooie verhalen vertellen, koffie drinken, lantarenpaalklimtellen, bellen bellen en nog eens bellen, handschoenballon schilderen, lul verhalen aanhoren, oren aan naaien,vragen stellen,op de foto gaan tijd nemers, appjes en berichten sturen, tepels zetten, kinderen stil houden of tolereren, piercingshop tijgers,tessasdieren,  berichten ontvangen en lezen, zwembad open gooiers, Punnikers, ontvangst commitee camping, praatjes die wel gaatjes vullen, de broodjes, drankjes, regelneven, ijsjes, tattoo studio helden en etentjes, lol trappen, en alles wat ik nog meer ben vergeten! Dus: crew No pictures please,RTL5, alle camera en geluids lui, Samppa & Aneta von Cyborg, schwarzwald-camping, crew van Visavajara Freiburg, crew van Sparta tattoo, crew van Rings of pleasure, ijssalon Vivaldi, Schiller Hotel Freiburg, de Thaise dame van de oorkaarsen en iedereen die ik nu vergeten ben: BEDANKT! Het was onvergetelijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten