donderdag 17 oktober 2013

Scarification


Tattoo’s zijn ingeburgerd…. Iedereen kent wel zeker 4 mensen die 1 of meer Tattoo’s hebben. Dus gaat de mensheid een stapje verder. Scarification. Door middel van Branden, snijden, chemicaliën of elektronen de huid beschadigen of weg halen zodat er een litteken ontstaat.

WAAAAAAAAATTTT?????? Ja echt, het bestaat, en je ziet het steeds meer.

Daarom hier de uitleg. Het is de bedoeling dat op een gecontroleerde manier een afbeelding in de huid te krijgen door deze te beschadigen. (en dan bedoel ik niet een zelfmoord actie door in je pols te snijden of zo) Die ook op een gezonde manier te laten helen maar met het resultaat dat de afbeelding natuurlijk blijft bestaan. En daar zit hem nou net de kneep. Want dat is dus verrekte moeilijk. Elke huid is anders en geneest anders. Wel is het zo over het algemeen dat huid met veel pigment dikker is, en dus veel Littekenweefsel vormt. Hebben die negers ook eens mazzel! Aangezien tattoo’s niet zo goed blijven plakken op hun huid.

Stukje geschiedenis: (dan hebben we weer wat geleerd vandaag) De eerste voorbeelden van scarificatie dateren van voor 200 v. Chr. op Egyptische mummies zijn niet alleen tatoeages aangetroffen, maar ook decoratieve littekens die lijken op de krassen die Afrikaanse stammen nog steeds op hun lichaam aanbrengen. Volgens sommigen zouden de tatoeages van ötzi zijn aangebracht door middel van scarificatie. Veel van deze ceremonies vinden vandaag de dag nog steeds plaats. De vrouwen van Mursistam in Oost-Afrika, hebben decoratieve littekens op hun onderbuik als teken van hun volwassenheid of als symbool voor de pijn die ze hebben tijdens het baren. De Kaningara uit Papoea Nieuw-Guinea gebruiken scarification als onderdeel van een overgangsriteel van jongemannen. De littekens representeren de levenskracht van de krokodil en verwijzen naar zijn mannelijkheid.

Op dit moment in Nederland zie je het meeste met een scalpel gebeuren. Ook wel branding maar chemicaliën en elektriciteit niet zo. Dat is toch minder goed controleerbaar uit te voeren. En laten we het nou wel safe houden! Voor deze blog spreek ik Met Marjolein die samen met haar man Rob de shop: Rings of pleasure hebbent in Haarlem.(http://www.ringsofpleasure.nl/) Zij maakt scarifications met een scalpel En heeft onder ander een Leeuw gedaan bij Sander. Ik was daar toevallig bij en dacht nog helemaal niet aan blog schrijven hahaha! Dus die heb ik ook aan een kruis verhoor onderworpen. Want Waarom een Leeuw, Sander? “omdat ik een leeuw van sterrenbeeld ben en heb in een andere levens stijl de naam: “Guardian Lion”. Dus eigenlijk gewoon zoals ik ben.” En waarom een Scar en geen Tattoo? “stukje over winning voor mezelf, Het is natuurlijk iets anders dan een tattoo, ik heb al een paar tatoeage's wilde iets speciaals. Marjolein is een hele goede vriendin van mij die wilde toch al graag eens in mij snijden. Ik had haar eerdere werken bekeken en die zagen er top uit, een natuurtalent .dus de keus was snel gemaakt.”

Marjolein Zet nu 1 jaar zelfs scars en doet dat met veel plezier. Rob en Marjolein gaan veel naar beïnkomsten, cursussen en opleidingen om nieuwe dingen te zien en te leren. Ze heeft ook scarificatieles gevolgd bij Ryan Oulette (http://www.precisionbodyarts.com/) en veel gezien van van Samppa von Cyborg. (facebook: https://www.facebook.com/voncyborg) . Samppa komt regelmatig in hun studio. Hij is 1 van de grootste bodymodificators ter wereld o.a op het gebied van scarificatie en dus zeer beroemd in die wereld. Er zijn er niet zo veel die het aan bieden in Nederland. Het is toch een beetje vreemd. Zelfs tattoofreaks hebben er nog wel eens een uitgesproken mening over! En dat is toch wel gek te noemen want waren de tattoos er ook niet om anders durven te zijn? En het lijkt mij persoonlijk vet gaaf om een stuk arm of zo dat je eerst helemaal zwart heb laten kalken door een tattoo artiest te laten voorzien van een mooie scar! Ik zei al dat Rings of Pleasure (http://www.ringsofpleasure.nl/) scars zet. die ken ik zelf erg goed. Daarnaast heb je dan nog: Paradigm body art in Arnhem (http://www.paradigmbodyart.com/) , bodypiercing lifestyle in Maastricht (http://www.bodypiercing-lifestyle.eu) Dare 2 wear in Amsterdam (http://dare2wear.nl/) en Natas in Emmen (http://www.natas.nl). Zo als je ziet zijn dat er niet heel erg veel die het uitvoeren. Ik zal ook een hoop shops zijn vergeten. Schroom niet om onderaan deze blog in een reactie een studio te promoten die er nog niet tussen staat want ook ik ben maar een mens.

Ik vroeg aan Marjolein of haar Collega’s Bodymodificators, de scars op de zelfde manier aan brengen en ze zei daar op: “In grote lijnen (hahahaha) doen we wel het zelfde, maar ieder heeft zijn eigen werkwijze. Het is wel interessant om te zien dat ieder zijn eigen hand heeft van snijden. (net zoals een tekenstijl bij iedereen anders is of een schrijfstijl) Je zou bijvoorbeeld met zijn tweeën een rugstuk kunnen maken: ieder een helft en aan beide kanten hetzelfde patroon om aan het einde te zien dat het gelijkend is maar toch twee verschillende kanten zijn geworden.” Scarification ziet er best bloederig uit maar voelt net zo pijnlijk aan, dan als er een tattoo wordt gezet. Al zal dat verschillen per persoon, lichaamsplek en wie de artiest is.
Sander vind het proces leuk om mee te maken,dus opzoek naar een ontwerp en daarna even goed overdenken. De afspraak maken, en dan op de dag zelf was hij eigenlijk best zenuwachtig. Hij dacht:”trek ik het wel?” want het was iets nieuws voor hem. Hij vond uiteindelijk een tatoeage pijnlijker dan een scar, en heeft hier best wel van genoten eigenlijk. Ik was er, dus de sfeer was op dat moment erg goed (hahaha). Marjolein en Sander hadden op dat moment veel lol samen dus het gebeuren was best wel ontspannen.
Natuurlijk wordt net zoals bij andere lichaamsversiering alles in het werk gesteld het zo hygiënisch mogelijk te doen. Dat is een beetje tegenstrijdig. We willen natuurlijk niet een ernstige infectie maar wel een litteken! Alles wordt in plastic verpakt dus de tafel, de stoel waar de klant op zit, Marjolein haar eigen kruk...daarna armsleeves aan en monddoekje op. Natuurlijk steriele mesjes die op de werk tafel uitgepakt worden waarop een steriel field ligt. De houders van de mesjes komen uit de autoclaaf. Dan Trekt Marlolein handschoenen aan en zet de mesjes in elkaar. De klant kan gaan zitten of liggen. Dan wordt de lichaamsplek gereinigd en plaat wordt erop getekend of geplakt. Ze Gebruikt twee soorten (maten) mesjes waar ze het liefst mee werkt maar dat is persoonlijk natuurlijk. Er zijn veel soorten en maten. De mesjes zijn snel bot dus worden vaak verwisseld. Gemiddeld is Marjolein toch per klant 3 a 4 uur bezig en wil je natuurlijk als scar eigenaar niet een “gerafelde randjes en scheurtjes scar”! (al zal het wel een extra dementie zijn voor de pain lovers hahahahahaha)

Op dit moment zet Marjolein alleen met een mesje de scars, later sluit ze niet uit dat het ook d.m.v. branding gaat gebeuren. Ik vroeg haar of ze wel eens aan as (van overledene misschien),inkt of andere toevoegingen gedacht heeft. Dat kun je na afloop in de wond wrijven om een litteken te verkrijgen dat meer zichtbaar is.”Ik wil zeker nog eens een ‘ink rubbing’ maken (inkt pigmenten over de verse scar inwrijven) maar as daar zal ik me niet aan wagen.zegt ze. “Het infectie gevaar is met een scarification veels te groot daarvoor. Het gevaar met een ink rubbing is weer dat het er uit kan gaan zien als of er een slechte tattoo is gezet.” En daar heeft ze zeker een goed punt.
voorbeeld ash rubbing. Dit is Marjolein NIET!

Na zorg is natuurlijk een belangrijk punt. Dus met vers gewassen handen of steriele handschoenen werken. Verwijder voorzichtig het wondverband na 6 a 12 uur. Grondig wassen met schoon water en een antibacteriële zeep tweemaal per dag en afspoelen. Daarna voorzichtig droogdeppen met een schoon papier of katoenen handdoek. Dan zuurvrije vaseline er op en luchtdicht in verse cellofaan verpakken. Sluit de overdekte wond met medische tape om lekkage te vermijden. Dit zorgt ervoor dat de wond geen zuurstof krijgt, waardoor het vochtig blijft en niet in staat is om te genezen. Ik had ergens gelezen dat men geroosterd sesamolie als irriterend middel kan gebruiken om de genezing van het weefsel af te breken en het voorkomt dat de huid uitdroogt. Of vaseline met een klein beetje suiker of dat mensen de wond op andere manieren ging irriteren door tandpasta of citroen sap te gebruiken. Of wat dacht je van :Suiker, zout met vaseline en dan met een tandenborstel borstelen brrrrrrrrrr….. niet echt mijn hobby en lekker steriel zal het niet zijn dus lijkt mij geen goed plan. Schrobben op een open wond zal de kans op ongelijke littekens erg zo wie zo verhogen dus schrobben tijdens de eerste herstelfase moet voor een egale scar volledig worden vermeden. Na een paar dagen stop je met het verpakken van de scar en laat je de wond uitdrogen en velletjes en korstjes krijgen. Rond de 5-6 weken moet je lichaam voldoende littekenweefsel hebben gecreëerd om de wond volledig mee af te dekken. Op dit punt zal krabben, slaan en irriteren van de wond met de hand het littekenweefsel doen toenemen. Houd er rekening mee dat als je dit doet, je het consequent moet doen op het hele litteken om ongelijkmatigheden in het littekenweefsel te voorkomen. Dus pulken mag maar dan ook maar, helemaal en gelijk matig!

Sander heeft de dag er voor niet gedronken (dat doet hij toch al niet veel) en er voor goed gegeten. eigenlijk altijd wel belangrijk als je een piercing of tattooage laat zetten. Nadat de Scar gezet was heeft hij veel ingesmeerd en afgedekt. 10 dagen lang om het open te houden. Dat Is eigenlijk het vervelende van het hele gebeuren. Daarna heeft hij goed open houden door korstjes weg halen. Hij heeft nog aan citroensap lopen denken, maar we wilde deze keer het eerst op deze manier doen. Ik vroeg aan Sander of hij het nog een keer zou doen. “De volgende keer iets laat ik de scar dieper zetten ik heb het nadeel dat mijn huid snel heelt dus vervaagt het helaas best wel snel. Marjolein doet enkel met de scalpel dus vandaar op deze manier. Branding wil ik ook nog wel maar nu nog niet. Dat komt nog wel. Heb trouwens al eens een “scar ding” gehad, Was toen met een elektronische pen gedaan jaren geleden, Toen is het dus eerst getekend en daarna twee keer met stroom er overheen gegaan, erg hoog voltage dacht zo 20.000 volt dat is ook compleet weggetrokken.” Zal het zeker nog een keer doen want ik vind het erg gaaf om te laten doen. Ik heb 3 uur gelegen, dat viel best wel mee. ik heb ondertussen ook nog andere body artiesten gesproken schijnt dat de oudste manier is om na het snijden de wond met inkt in te smeren zodat het ook beter zichtbaar blijft. Ik wil binnen kort weer. Dus snel weer even bij Rings of pleasure langs om wat af te spreken.” 


 

Dan de risico’s, Want die zijn er natuurlijk ook. Want stel als iemand zich niet houdt aan de nazorg zodat de Scar enorm gaat ontsteken of zweren. Dat zier er na afloop niet uit. Ook heb je in de Modificationwereld natuurlijk beunhazen. Die er voor zorgen dat hele dikke ongelijke keloïd (littekenweefsel) op de scar komt te liggen. Gewoonweg omdat er niet goed nagedacht wordt over de plaats van de scar. En door slechte technieken en of slechte nazorg die toegepast is. Want stel je maar voor dat sommige punten op je lichaam meer mogelijkheid geeft op scar tissue dan andere plaatsen. Bijvoorbeeld bij scharnier punten als je elleboog of knieën. Doordat die plaatsen veel meer in beweging zijn, blijft de huid daar langer open of scheurt het en krijg je een ongelijk weefsel structuur waardoor je patroon verstoord is.
“Verder” zegt Marjolein: ”is het mogelijk dat je een super plaat hebt uitgesneden. Dat je jezelf daarna op de schouders klopt en jezelf echt een top artiest vind. (Marjolein…….dat BEN je ook ;-) ) Maar die ubervette plaat kan zomaar binnen twee jaar als sneeuw voor de zon zijn verdwenen. Gewoon, omdat diegene waar je hem op hebt gezet nou net heel lekker geneest van zichzelf. Balen ja! Mensen beseffen het vaak niet, en het wordt nog steeds heel erg veel met elkaar vergeleken, maar een scarification is echt heel wat anders dan een tattoo.”

Als je het nog aan kunt na dit mooie verhaal een filmpje te gaan kijken, Bij deze! Maar: Niet geschikt voor een zwakke maag ;-) en doe dit niet thuis. En als je vragen hebt, tips of je wil dit ook: vertel het mij, dan zal ik je vraag beantwoorden of je helpen met je in contact te brengen met onze ScarMeesteres van deze Blog: Marjolein!

1 opmerking:

  1. Hi Lady Dragonkiss, Hoe kan ik in contact komen met Marjolein? Groet, Renee

    BeantwoordenVerwijderen