vrijdag 13 september 2013

Tattoo in de Mode

Zijn tattoo’s en bodymod’s in de mode? Is het een hype? Is het een blijvertje. Of allemaal niet. Als ik naar mezelf kijk: ik ben nu 36 jaar en de eerste Tattoo liet ik zetten toen ik 21 jaar was of zo. Dat waren 2 duiveltjes en die zijn al weer gecoverd. Toen ik ooit aangaf bij mijn ouders Tattoo’s te willen, waren ze keihard: niet zo lang je thuis woont. Dus zo geschiedde. (maar niet heus) 

Op dit moment ben ik bezig om mijn been in te kleuren en zijn mijn voeten, armen, en rug al gedaan. En zit mijn man al helemaal onder. Wij worden dagelijks nagestaard, nagewezen en nekken verdraaid om ons na te kijken. (altijd leuk: iemand die achterom kijkt en dan tegen een paal loopt) En wij maar nonchalant doen! 

Werkgevers precies hetzelfde verhaal, body modifications bestaan al eeuwen maar ze zijn nog steeds halsstarrig in het aannemen van getatoeëerde mensen! Ook in NIET publieke functies. Netjes een pak aan op kantoor, lange mouwen in de winkel en hoog gesloten colletjes. Dus ook als de mussen van het dak vallen in de zomer. Klanten verbazen zich er over dat je er zo bij loopt en dat het niet mag. Er zijn hele reglementen opgesteld bij de bedrijven. En sollicitanten worden er op afgewezen. Misschien weten we de functie eisen nog van het bedrijf Tonika. (Dat expliciet in de vacature zette, dat kandidaten met tattoo’s en andere versieringen afgewezen werden.) een storm aan negatieve reacties kreeg. En dat alles komt niet door de crisis! (wil je meer lezen over tattoo's op het werk, ga dan naar deze facebook pagina)

Waar werken die mensen dan allemaal die getatoeëerd zijn? In de fabriek? Met een burka op? Want een hoofddoek dragen mag wel. Terwijl in de moslim landen een hoofddoek dragen in publieke functies niet eens toegestaan wordt en in Nederland wel! Sterker nog de tattoo shirts en nep tattoo mouwen vlogen je een jaar geleden nog om de oren! En de directeuren van al die bedrijven, kopen die dan nooit bij de Wehkamp? Waar kort geleden hun reclames bol stonden van de tattoo’s. Ik vond ze fantastisch. Tenminste anders dan al die andere. De alternatieve modellenbureaus schieten dan ook als paddenstoelen uit de grond. Werd ik vorig jaar op de Dutch Ladies Convention nog gevraagd of ik me wilde inschrijven voor het modellen bureau 020mc. Was het een maand geleden voor We Are Unlike You. 


Op tv konden we eerst al kijken naar Discovery Chanel’s programma’s Miami ink, LA Ink en London Ink. En had Veronica Tattoos en Piercings een serie reportages over de tattooshops in Nederland. Nu is RTL naast TLC aan zet. Bij TLC hebben we Worst tattoo’s en bij RTL kijken we nu naar Ink master, (dat ook heel erg Amerikaans is met alle stoere beelden en confrontaties er bij) en is er dagelijks Tattoo Stories waarbij ze een aantal Tattoo artiesten volgen die tattoo’s zetten met een mooi verhaal er achter. 



Opzich een goed idee. wel in navolging van de Amerikanen maar toch, de verhalen zijn oké….maar dan…de reclames….om gek van te worden! En de stukjes herhalen als ze weer terug keren bij de klant. Of shop, elke keer weer het hele verhaal herhalen waarvoor hij of zij kwam, zo vertragend. Ik val bijna in slaap. Ik begrijp dat iedereen moet snappen welk beeld bij welke klant hoort maar dat kan veel korter. En op een piemel met 3 kruisen zit ik ook niet echt op te wachten. Maar ja, dat hoort er ook bij en sommige verhalen of klanten zijn juist wel interessant. Dus al met al, wel duidelijk toch? De maatschappij kan er niet meer omheen. De wereld is toch veel leuker en interessanter met bodymods.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten